11. ΣΥΝΟΨΗ: Η ΛΥΣΗ ΜΕ ΒΗΜΑΤΑ

11.1 βηματα

1.      Συνταγματικός προσδιορισμός των 3 Φόρων – εισαγωγή φόρου ισοζυγίου.

2.      Κατάργηση απόδοσης ομολόγων που έχουν εκδοθεί και διακανονισμός για την πληρωμή τους.

3.      Έκδοση νέων ομολόγων με αντισταθμιστική απόδοση στον πληθωρισμό.

4.      Σύνδεση ανεργίας πληθωρισμού.

5.      Αλλαγή κανονισμού εταιριών, έτσι ώστε να παρέχονται μετοχές στους εργαζόμενους.

6.      Αλλαγή κανονισμού εταιριών, έτσι ώστε να αγοράζουν μετοχές άλλων εταιρειών.

7.      Εφαρμογή της ελαστικότητας στην εργασία για τους εργαζομένους.

Αποτέλεσμα των αλλαγών είναι να εισρεύσουν στο σύστημα κεφάλαια, τα οποία θα τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη . Η αλλαγή ψυχολογίας και η μείωση της ανεργίας θα  δώσουν μία ώθηση στο παραγόμενο προϊόν, πάνω από 20% που είναι ο στόχος μας , πολύ πιο πάνω δηλαδή,  από το δυνητικό επίπεδο. Σε εκείνο το σημείο η κατανάλωση θα πέσει , και χάρη στην ελαστικότητα της εργασίας , η παραγωγή αγαθών θα σταθεροποιηθεί, στο δυνητικό επίπεδο. Η νέα διανομή του πλούτου, εξασφαλίζει καλύτερη ισότητα μεταξύ των ανθρώπων στον πλανήτη. Παράλληλα ο φόρος ισολογισμού, εξασφαλίζει την σύγκλιση του βιοτικού επιπέδου ανάμεσα στις χώρες του πλανήτη.

11.2 καπιταλισμος vs κοινωνικος καπιταλισμος

Διαφορές μεταξύ καπιταλισμού και κοινωνικού καπιταλισμού

       Ο καπιταλισμός λειτουργεί καλά με βάση την θεωρία: Ενθαρρύνει την αύξηση της παραγωγικότητας, αφήνοντας το πλεόνασμα στα χέρια μιας τάξης (των καπιταλιστών), τα μέλη της οποίας πρέπει να καινοτομούν και να πραγματοποιούν παραγωγικές επενδύσεις, αν θέλουν να διατηρήσουν τον πλούτο τους. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν χρειάζεται πλέον να διατηρούν τον πλούτο τους καινοτομώντας, διότι φροντίζουν τα κράτη γι’ αυτό. Παράλληλα, ο καπιταλισμός δημιουργεί ισχυρό κίνητρο στους εργάτες, ώστε να δουλεύουν καλά και σκληρά, διότι στην αντίθετη περίπτωση τους περιμένει η ανεργία. Με αυτές τις συνθήκες δημιουργείται εγκληματικότητα στην κοινωνία και τρομοκρατείται ο κόσμος. Ο καπιταλισμός δεν παίρνει ισχυρά μέτρα, έτσι ώστε να αποτρέψει την πτώχευση ή την συγχώνευση εταιρειών,  αδιαφορώντας για τους εργαζόμενους και την προσφορά τους στις εταιρίες. Δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα στην ιδιοκτησία της εταιρείας για το προσωπικό.

Ο Δικαιολισμος ενθαρρύνει την αύξηση της παραγωγικότητας δίνοντας μέρος του πλεονάσματος στο προσωπικό και ουσιαστικά προτρέποντας τον καθένα να γίνει επιχειρηματίας χάρη στη μειωμένη φορολογία. Ο Δικαιολισμός δημιουργεί ισχυρό κίνητρο στους εργάτες με το όραμα μιας καλύτερης ζωής . Μέσο της μηδενικής ανεργίας μειώνει την εγκληματικότητα και δημιουργεί μια καλύτερη και πιο ασφαλή κοινωνία . Ο Δικαιολισμός βοηθά την τάξη των καπιταλιστών να διατηρήσει και να μεγιστοποίηση τα κέρδη της μόνο μέσα από παραγωγικές επενδύσεις . Ο Δικαιολισμός παίρνει ισχυρά μέτρα ώστε να αποτρέψει την πτώχευση ή την συγχώνευση εταιρειών,  ενδιαφέρεται για τους εργαζόμενους και την προσφορά τους στις εταιρίες. Τέλος αναγνωρίζει το  δικαίωμα στην ιδιοκτησία της εταιρείας για το προσωπικό.

11.3 από το α στο β

Ο Feynman αμφισβήτησε την βασική υπόθεση της κλασικής φυσικής ότι κάθε σωματίδιο έχει μια συγκεκριμένη ιστορία. Αντ' αυτού, πρότεινε ότι τα σωματίδια κινούνται από ένα σημείο σε ένα άλλο ακολουθώντας κάθε δυνατή διαδρομή διαμέσου του χωροχρόνου. Σε κάθε διαδρομή αντιστοιχούσε δύο αριθμούς: το πλάτος του αντίστοιχου κύματος και έναν για τη φάση του, εάν βρίσκεται σε όρος ή σε κοιλάδα (http://www.physics4u.gr/articles/2002/feynman.html).

Δεξιά: Η πάνω γραμμή είναι η κλασσική διαδρομή. Κάτω, στο ολοκλήρωμα διαδρομών του Feynman, το σωμάτιο ακολουθεί κάθε δυνατή διαδρομή.

Η αντίληψή μας όμως για τα αντικείμενα είναι ότι κινούμενα ακολουθούν μόνο μία διαδρομή από την αφετηρία μέχρι τον προορισμό τους. Τούτο συμφωνεί με την ιδέα του Feynman περί πολλαπλών ιστοριών, διότι για τα μεγάλα σώματα, που συνήθως παρατηρούμε, ο κανόνας αντιστοίχισης αριθμών σε κάθε διαδρομή διασφαλίζει ότι, όταν όλες οι διαδρομές συνδυαστούν, όλες πλην μιας αλληλοαναιρούνται. Όσον αφορά στην κίνηση μικροσκοπικών αντικειμένων, μόνο μία από την απειρία των διαδρομών έχει σημασία και η συγκεκριμένη διαδρομή είναι αυτή ακριβώς που προκύπτει από τους κλασικούς Νευτώνειους νόμους της κίνησης.

       Αντίστοιχα, ο κοινωνικός καπιταλισμός είναι η διαδρομή από την κοινωνική ανισότητα Α του σήμερα στην δίκαιη αναδιανομή του πλούτου Β, στο μέλλον. Όπως η διαδρομή των σωματιδίων του Feynman, έτσι και εδώ οι προτάσεις που κάναμε, είναι μια μόνο διαδρομή από τις πολλές που μπορούν να μας οδηγήσουν στο σημείο Β. Δεν θα ισχυριστούμε ότι η πρότασή μας είναι η καλύτερη ούτε θέλουμε να υποβαθμίσουμε το έργο των οικονομολόγων, που σε όλη τους την ζωή ασχολούνται με τα θέματα αυτά. Τονίζεται ωστόσο το εξής: το σημείο Β είναι ο στόχος μας και αυτός θα πρέπει να είναι και ο στόχος κάθε οικονομικής θεωρίας, κάθε πολιτικού στον πλανήτη: μια πιο δίκαιη κοινωνία. Η πρότασή μας επιδιώκει την μετάβαση στο σημείο Β χωρίς βίαιες αναπροσαρμογές ή ακραία φαινόμενα.

11.4 τελος ;

·         O ρόλος του (κάθε) κράτους δεν είναι ο ίδιος με μιας επιχείρησης, δηλαδή να βγάλει κέρδη.  Ο ρόλος του είναι η ευημερία των πολιτών του και κατ’ επέκταση η ευημερία όλου του κόσμου. Συνεπώς, είναι απαραίτητο το ισοζύγιο να είναι ισοσκελισμένο.

·         Ο κάθε πολίτης είναι υπεύθυνος για την οικονομική του κατάσταση. Δεν είναι δίκαιο να επιβαρύνεται ένας πολίτης για τα έξοδα κάποιου άλλου πολίτη ούτε να επιχορηγεί τις αγορές του.

·         Η έκδοση ομολογιών πρέπει να συνεχιστεί. Όμως,  όλες οι νέες ομολογίες πρέπει να εκδίδονται χωρίς πραγματική απόδοση, παρά μόνο με ένα αντιστάθμισμα του πληθωρισμού χ,  όπου χ=90%*πληθωρισμός. Έτσι, αν ο πληθωρισμός το έτος 2010 είναι 5%, τότε η απόδοση του ομολόγου είναι 4,5%. Στην περίπτωση που ο πληθωρισμός είναι <0,  η απόδοση χ = πληθωρισμός+(90%*πληθωρισμός).  Έτσι, αν ο πληθωρισμός το έτος 2010 είναι - 5%, τότε η απόδοση του ομολόγου είναι -9,5%.

·         Σύνδεση ανεργίας πληθωρισμού, έτσι ώστε να μειωθεί η ανεργία.

·         Αναδιανομή του πλούτου, έτσι ώστε να μειωθεί η ανισότητα.

·          Πρόστιμο ίσο με 10% των εισοδημάτων σε όσους προτείνουν μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης και κάθε κρίσης και ζητούν μείωση εισοδήματος των εργαζομένων ή των συνταξιούχων.

·         Το μέλλον είναι η κοινωνική ισότητα. Είναι ώρα η τάξη των καπιταλιστών να δεχθεί μια δίκαιη αναδιανομή εισοδήματος, παρά να ρισκάρει μια βίαιη αναδιανομή του πλούτου που αργά ή γρήγορα, μέσω της κατάρρευσης του    συστήματος, θα έρθει.  

Ο φιλόσοφος Αρθούρος Σοπενχάουερ είπε:

«Η αλήθεια περνά από τρία στάδια πριν λάμψει∙

στην αρχή την γελοιοποιούν, στην συνέχεια της αντιστέκονται

και τέλος την αποδέχονται σαν αυταπόδεικτη».

ΝΤΙΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΛΙΣΜΟΣ 2010

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΓΥΝΑΙΚΑ

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούντζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.

Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.
Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.
Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί
μες στου Giorgione το αργαστήρι.

Πέτρα θα του 'ριξα και δε με θέλει το ποτάμι.
Τι σου 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.
Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.
Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.